Co możesz powiedzieć, kiedy Świadkowie
Jehowy pojawią się u twoich drzwi? Jakich argumentów
pozabiblijnych mógłbyś użyć? Jak możesz pomóc swoim krewnym i
przyjaciołom? Jak w tej kwestii dotrzeć do serca?
autor:
Randall Watters
tłumaczenie: Łukasz
źródło:
http://www.freeminds.org/psych/openmind.htm
[OD TŁUMACZA: Ponieważ jest to tłumaczenie tekstu,
który w części opiera się na książce
Thus Saith Jehovah's Witnesses, wyd. z roku 2002,
niedostępnej w języku polskim, siłą rzeczy aby nie zakłócić
oryginalnego materiału, pozostawiłem odnośniki do tej książki w
takim stanie, jak zrobił to R.W. Zdaję sobie sprawę, ze dla wielu
czytelników istotne będzie odwołanie się do konkretnych wydań
Strażnicy czy innych wydawnictw TS. Niemniej aby nie robić
więcej zmian w tekście, niż to jest konieczne ze względu na
czytelny przekaz w języku polskim, postanowiłem nie umieszczać
dodatkowych przypisów. Mam nadzieję, że wnikliwi czytelnicy
witryny Brooklyn spółka b.o. odszukają interesujące ich
materiały w innych artykułach, albo skontaktują się z właścicielem
strony - ewentualnie ze mną - w celu uzyskania dokładniejszych
informacji na temat omówionych tutaj informacji. Myślę, że artykuł
ten będzie także zachętą do nabycia tej ciekawej publikacji.]
Zrozumienie problemu
zadkością
jest spotkanie Świadka, który nie słyszałby jakiejś informacji na
temat nieuczciwych praktyk Strażnicy. Dlaczego zatem nie
dostrzegają oni problemu? Najwyraźniej dlatego, że coś ich
powstrzymuje przed obiektywnym analizowaniem rzeczywistego stanu
rzeczy o danej wiadomości. Ich umysły są szkolone, by nie
dopuszczać do siebie wątpliwości odnośnie organizacji - i w
gruncie rzeczy tworzy to mur, który niejako mówi, "Możesz się
posunąć tylko do tego momentu, ale nie dalej".
Jakiego rodzaju jest ta potężna siła, która powstrzymuje Świadków
od wchodzenia w "niebezpieczne" wody krytycznego dociekania?
Główną motywacją jest strach; u podstaw problemu leży źle
ulokowane bezpieczeństwo. Chrześcijańskie pojęcie okazywania
zaufania wszechmocnemu Bogu jest zastąpione bardziej widzialnym i
konkretnym symbolem, mianowicie organizacją - organizacją Bożą.
Świadek uczy się, że służenie organizacji jest tym samym co
służenie Bogu. Organizacja jest matką, a Bóg jest ojcem, i Świadek
ma być im posłuszny jak "rodzicom". Ponieważ Świadek nie widzi
Boga ani nie doświadcza z Nim faktycznej współpracy, jego więź z
Bogiem może być nawiązana jedynie poprzez widzialną organizację.
Jest to więc w rzeczywistości jego "Bóg" (chociaż może on się do
tego nie przyznawać albo nie uznawać).
Przekonywanie Świadka, że organizacja go zwodzi, to tak jakby
próbować przekonać 5-letnie dziecko kochające swoich rodziców, że
jego ojciec siedzi w więzieniu za napad z bronią w ręku - ono po
prostu nie wierzy, że jego ojciec jest zły. Co więcej, nie
dopuszcza ono do siebie nawet takiej myśli, gdyż złożyło ono
całe swoje bezpieczeństwo i zaufanie w ojcu i matce. Prawda jest
zbyt straszna i przytłaczająca, aby ją brać pod rozwagę.
Dlatego, żeby chronić swoje źródło bezpieczeństwa odrzuca ono
prawdziwe informacje, uważając je za kłamstwo.
Taka sama jest prawda o Świadku. On wie, że gdyby organizacja nie
była naprawdę kierowana przez Boga, nie miałby żadnego
innego namacalnego poczucia bezpieczeństwa, do którego mógłby się
udać. Mówi on: "Dokąd pójdę?" Tym samym pozostaje on w tym
systemie przez kolejne lata, ciągle ignorując napływ prawdziwych
informacji podkopujących całą strukturę Strażnicy. Z czasem coraz
bardziej ignoruje fakty, coraz bardziej zasklepia swój umysł i
utwierdza się w przekonaniu, że on nigdy się nie zmieni,
oraz bardziej niż kiedykolwiek wcześniej jest przekonany, że
posiada prawdę. Obwarowuje się w okopie, wznosząc wokół siebie
wszelkiego rodzaju umysłowe barykady przed swoim prawdziwym
wrogiem, którym są wątpliwości. Chociaż dla osoby
próbującej dotrzeć do Świadka z faktami może się to wydawać
niepojęte, jest to niczym innym jak zwykły mechanizm obronny,
chroniący Świadka przed traumatycznymi skutkami utracenia jego
sensu bezpieczeństwa. Żeby nie podchodzić racjonalnie do
fałszywych proroctw i niekonsekwencji organizacji, Świadek musi w
rzeczywistości oszukiwać się myśleniem, że w organizacji tak
naprawdę nie ma żadnych niezgodności.¹
Podczas gdy chrześcijanie lokują swoje bezpieczeństwo w duchowych
relacje z Chrystusem, to Świadek jest uczony pokładania wiary w
organizacji. Jeśli mają wiarę w organizację, to mają też wiarę w
Boga. Te dwie rzeczy są nierozłączne, i to tak bardzo, że utrata
wiary w organizację oznacza tym samym utratę wiary w Boga. I to
jest dokładne wyjaśnienie, dlaczego Świadek musi się chronić przez
proces samo-oszukiwania się. Nie zniósłby on bólu utraty swojej
wiary.
Zachęcenie ich do myślenia
anim
przyniesiesz fotokopie starej literatury TS, albo zanim zaczniesz
cytować Pismo Święte, dobrze byłoby włożyć pewne rzeczy do umysłu
Świadka - rzeczy, w które oni oficjalnie wierzą, ale z którymi
poszczególny Świadek mógłby nie zgadzać się w pełni. Nadrzędnym
celem ujawnienia tych poglądów nie powinno być jedynie
wprawienie Świadka w zakłopotanie, ale świadome wejście w jego
zawężoną sekciarskopodobną mentalność stworzoną przez TS. Aby
uniknąć zakłopotania i zachować twarz, Świadkowie mogą czasami
kłamać na temat tego, w co wierzą lub sądzą i zmieniać temat bez
udzielenia odpowiedzi, lecz musisz zanotować sobie to, w czym
zaprzeczają, żeby posługując się ich literaturą móc udowodnić, że
jednak tego uczą. Tym samym zmusisz Świadka do ujrzenia
muru, który zbudował on sobie w swoim umyśle (który niejako mówi:
"dalej się nie posuwaj"), i wtedy on musi podjąć decyzję, czy
zechce być uczciwy przed samym sobą (i zaryzykować utratę swojego
poczucia bezpieczeństwa), czy też uciec ze strachu przed taką
konfrontacją. Jak zatem postąpimy?
Poniżej zamieszczono kilka wstępnych pytań, które można zadać
Świadkowi. Pytania te nie obejmują interpretacji fragmentów Biblii
(tym zajmiemy się później), ale odwołują się do ich poglądów
jak interpretować Biblię, jak również do Bożego sposobu
nawiązywania relacji z człowiekiem. Przekonasz się, że te pytania
są bardzo skuteczne w rozmowie ze wszystkimi, nawet najbardziej
zatwardziałymi Świadkami.
Pytania odwołujące się do zdrowego rozsądku
Pierwsze trzy z tych pytań zakładają zrobienie podkładu pod
zdroworozsądkową ocenę Biblii i chrześcijaństwa, które jest
ogólnie odrzucane jako sekty. Jest to szczególnie zauważalne u
Świadków Jehowy. Zazwyczaj na każde z tych pytań odpowiedzą oni
"tak", by zachować twarz lub uniknąć zakłopotania. W takim
wypadku, będziesz potem mógł ponownie skierować ich uwagę na to co
mówią, jeśli później "zaprzeczaliby" temu. [Tekst ten po części
opiera się na książce
Thus Saith Jehovah's Witnesses, wyd. z roku 2002, i jest
on tutaj zaznaczony skrótem "GB", kiedy powołujemy się na
określone strony i akapity z tej publikacji.]
Czy wierzysz, że Biblia została napisana dla wszystkich ludzi?
(Dzieje 17:30; 1 Kor. 1:2)
Czy wierzysz to, że zawsze gdzieś istnieli prawdziwi chrześcijanie
w ciągu ostatnich 2000 lat?
(Mat. 28:19,20. Strażnica tak uczy, ale w rzeczywistości nie
potrafi wskazać na pojedyncze grupy lub osoby dowodzące tego, gdyż
nikt w historii nie miał takich wierzeń jak oni).
Czy
sądzisz, że ktokolwiek, gdziekolwiek, kto tylko miał Biblię i
żadnej innej literatury, mógłby ją zrozumieć i zostać zbawiony?
(Jeśli odpowie "nie", to ujawni przez to, że uważa, iż Biblia nie
jest wystarczająca, ale potrzeba jeszcze przywódców lub
organizacji; odpowiedź "tak" jest sprzeczna z nauczaniem
Strażnicy. GB 52, 53, 163, 164)
Następnie powinieneś wspomnieć o różnych niebezpiecznych
organizacjach religijnych, na przykład: "Obecnie istnieje więcej
niż kiedykolwiek przedtem licznych grup religijnych, które
sprowadzają ludzi na manowce od prawdziwego chrześcijaństwa.
Zobaczmy, czy możemy zgodzić się z pewnymi znakami
identyfikującymi takie grupy". Wtedy przejdź do poniższych
obiektywnych pytań. Lepiej jest stawiać pytania w "trzeciej
osobie" (lub hipotetycznie stosować je do siebie), niż odnosić je
bezpośrednio do osoby, z którą rozmawiasz, albo do jej
organizacji. Zamiast powiedzieć: "Czy twoja organizacja robi...?",
możesz powiedzieć: "Co wtedy, gdy organizacja...?" lub "Co wtedy,
jeśli ja...?" W ten sposób unikniesz ich obrony. Dość szybko w
trakcie takiej rozmowy będą musieli odnieść to do siebie samych,
albo będziesz miał do czego sam nawiązać później. Robiąc tak
zobaczysz skutek wcześniej, zanim ich to zaboli! (2 Sam.
12:1-14)
Czy myślisz, że dana osoba powinna przebadać nie tylko nauczanie,
ale też historię jakiejś religijnej organizacji zanim zadecyduje,
że to jest prawda?
(
Historia oszustw i niespełnionych proroctw jest najbardziej
obciążająca!)
Co
wtedy, jeśli dołączyłem do jednej z tych grup i później odkryłem
oszustwo na szczycie organizacji, albo że oni zmieniali swoje
nauki lub proroctwa? Czy powinienem tam pozostać?
(Większość sekt miało w swoich szeregach poważne skandale i
wstrząsy, włączając w to defraudacje i polityków na wszelkich
szczeblach drabiny społecznej. Ponieważ twierdzą oni, że są
prawdziwym ludem Bożym, ich oświadczenia są wielce podejrzane.)
Zarówno Powtórzonego Prawa 18:20-22, jak i Mateusza 24:11,23-27
ostrzegają nas przed fałszywymi prorokami. Jak zidentyfikowałbyś
fałszywego proroka posługując się tymi wersetami?
(Przemawiają oni w imieniu Boga, ale to się nie sprawdza!)
Co
pomyślałbyś, gdyby członkom jakiejś religii nie pozwalano na
czytanie innej literatury religijnej?
(Ukazuje to autorytarne narzucanie zasad i strach przed
spojrzeniem faktom w oczy, jak również słabość. Świadkom nie wolno
jest czytać innej literatury religijnej.)
Mormoni twierdzą, że każdy musi studiować ich książki, by osiągnąć
do dokładniejszą znajomość Pisma Świętego, chociaż używają oni też
Biblii. Co myślisz o tym?
(Wszystkie sekty tak wierzą, ponieważ ich przywódca jest jedynym
interpretatorem Pisma, i taka sama jest prawda o Świadkach.)
Jeśli zastanawiałbym się na Mormonami lub innymi, to czy myślisz,
że to byłby dobry pomysł, by przeczytać książki wydane przez
byłych członków?
(Trudne pytanie do odpowiedzi przez członka sekty, bez względu czy
powie "tak" czy "nie". Jeśli powie "nie", ukaże, jak łatwo mógłby
wpaść w sidła, której w pełni nie przebadał. Jeśli odpowie "tak",
wtedy zapytaj go dlaczego nie czytają książek wydanych przez
byłych członków ich wyznania.)
Co wtedy, jeśli masz odmienne zdanie od całej religii? Czy jest to
dowodem dumy lub grzechu?
(Sekty z natury są autorytarne i ekskomunikują członków za jakieś
naruszenie ich polityki albo nieposłuszeństwo wobec organizacji.
GB 175)
Co
wtedy, jeśli taka religia nie jest otwarta na publiczną krytykę?
Co wtedy, jeśli oni nie godzą się na publiczne dyskusje?
(Ujawnia to tylko, jakie są podstawy doktrynalne z punktu widzenia
nauki, jak również ich stosunek do prowadzenia dyskusji.)
Pytania, które prowokują do myślenia
ą
to pytania, które sprawiają, że sekciarz zobaczy niekonsekwencję
swojego stanowiska w pewnych kwestiach. To co zrobisz, jest
zależne od ich podejścia do precedensów biblijnych lub naukowych,
czym pozwolisz im zobaczyć, że Strażnica tak naprawdę odrzuca
takie precedensy. Będą też musieli zmierzyć się z zaprzeczeniem
temu (chociaż może nie dadzą tego po sobie poznać) albo zamknąć
swoje umysły przed dalszą dyskusją o tych kwestiach, przez próbę
zmiany tematu lub ucieczkę. Lepiej będzie zadawać pytania w osobie
trzeciej lub stawienie ich w formie ogólnej lub hipotetycznej,
gdyż będziesz je głównie formułował przeciw Strażnicy. Ponieważ to
prawdziwym celem jest organizacja, a nie poszczególni Świadkowie
Jehowy, kieruj pytania pod adresem organizacji, a nie "Świadków
Jehowy". To pomoże uniknąć wrażenia, że są oni atakowani
osobiście.
Czy Biblia może być poprawnie zinterpretowana tylko przez
Strażnicę?
(Dzieje 17:11; 1 Jana 2:26,27. Odpowiedź "tak" zaprzecza Pismu
Świętemu. Odpowiedź "nie" zaprzecza Strażnicy. GB 166, 167, 171)
Jakie metody stosuje Strażnica do interpretowania Pisma Świętego?
(Oni mówią, że pojmują ją głównie literalnie, a dyskusyjne
symboliczne fragmenty interpretują innymi podobnymi -
Prowadzenie rozmów, s.346,347. Jednak nieustannie łamią tą
zasadę często wybierając "symboliczne" rozumienie czegoś, czego
nie mogą zaakceptować w znaczeniu dosłownym z racji przyjętej z
góry teologii. Przykłady: Jana 3:3,5,7; Mat. 24:26-30; Jana 1:1;
Obj. 1:7.)
Uczeni mówią o historycznej, gramatycznej, interpretacyjnej
metodzie zrozumienia tego, co mówi Biblia. (Wyjaśnij szerzej.)
Myślisz, że to jest dobra metoda?
(Z
definicji wynika, że chodzi o branie pod uwagę historycznego i
kulturowego znaczenia tego, co powiedziano albo lingwistycznego
znaczenia danego słowa, po to, by zinterpretować to poprawnie.
Strażnica ignoruje historyczne znaczenie niezliczonych fragmentów
i interpretuje Biblię w dowolny sposób. Przykłady: Łukasza
16:16-31 i Jana 10:16.)
Czy
jacyś wybitni uczeni - świeccy czy religijni - wspierają Strażnicę
w interpretacji Pisma Świętego?
(Społeczność uczonych jako całość jest przeciwna interpretacji
Strażnicy, i ma to miejsce zarówno z obszarów chrześcijańskich,
jak i agnostycznych, gdyż stosuje ona nieuczciwe metody i
teologiczne uprzedzenia. Chociaż Strażnica w pewnych sprawach
kocha cytować uczonych, to są to niemal zawsze półprawdy lub
wyrwane z kontekstu wypowiedzi, mające na celu poparcie ich
stanowiska. Czasami cytują z nieznanych źródeł, które starają się
podać jako wiarygodne, chociaż przez nich samych nie są uznawane
za autorytety. GB 133-145)
Czy Strażnica uważa, że wszystkie inne "chrześcijańskie" wyznania
są fałszywe?
(Tak, tak uważa. GB 163, 165, 170; Mat. 7:3; 25:31-46)
Czy
ktoś musi być częścią organizacji Strażnicy, by zostać zbawionym?
(Odpowiedź "tak" nie ma poparcia w Piśmie Świętym [Marka 9:37-41].
Odpowiedź "nie" zaprzecza Strażnicy. GB 52, 53, 163, 164)
Czy
Strażnica ma jakieś dowody, że oni są prawdziwymi
chrześcijanami? Czy są to znamiona wyróżniające tylko Strażnicę,
czy są może też widoczne w innych religiach? (prześledź każde
z nich indywidualnie)
(Podadzą oni raczej pewne zasady oparte na zewnętrznych czynnikach
niż na pobudkach serca; ich "miłość" nie jest miłością
bezwarunkową [Mat. 5:43-48], ale jest zależna od posłuszeństwa
wobec organizacji; zamienili oni przyjaźń opartą na miłości
Chrystusowej na przyjaźń opartą na wspólnym stanowisku
doktrynalnym. Pomniejszysz "wyjątkowość" każdego ze znamion
poprzez porównanie go z innymi wyznaniami.)
Przeglądnij i zastosuj teraz pytania z pierwszego rozdziału w
stosunku do Strażnicy (Pytania odwołujące się do zdrowego
rozsądku). Spowodujesz, że zaczną teraz myśleć o tym, jak TS
odrzuca te podstawowe prawdy.
Zmuś ich, by spojrzeli faktom w oczy
eśli
dotarłeś tak daleko, i może sądzisz, że nie spowodowałeś żadnego
zamieszania w umyśle Świadka, to wiedz, że on/ona może nie dawać
tego po sobie poznać. Przede wszystkim najważniejsze jest
zachowanie spokoju. Zmuszasz ich, by rozbili mur, jaki wznieśli w
swoich umysłach, który chroni ich przed kwestionowaniem autorytetu
i ochrony ze strony ich "matki". poniższe pytania są przeznaczone
do zmuszenia ich do spojrzenia w oczy faktom, że organizacja
ogłaszała się prorokiem "takim jak Ezechiel i Jeremiasz"; że raz
po raz wypowiadali oni fałszywe proroctwa w imieniu Jehowy; że
sami są stosunkowo młodą religią, która utrzymuje się głównie z
rozpowszechniania literatury; oraz że twierdzą, iż są jedynym
kanałem łączności czyli pośrednikiem z Bogiem. Jeśli zaprzeczą
prawdomówności któregokolwiek z tych twierdzeń, zachęć ich do
sprawdzenia publikacji Strażnicy razem z tobą, żebyś mógł przy
okazji zobaczyć jak zostają oświeceni. Gdyby bronili stanowiska
Strażnicy, raz jeszcze przeglądnij te pytania, by uzmysłowić im,
że w niczym nie różnią się od innych sekt.
Czy organizacja albo jej przywódcy ogłaszali się prorokiem Bożym?
(Wyraźnie powiedzieli, że oni są prorokiem Bożym, takim jak
Ezechiel i Jeremiasz. Porównaj Powt. Prawa 18:20-22. GB 58, 59,
61)
Czy
przywódcy oznajmiali specjalne wskazówki od Boga, których inni nie
mogą otrzymywać bezpośrednio od Niego?
(Twierdzą, że "niewolnik wierny i roztropny" jest kanałem,
przez który spływają strumienie prawdy od Jehowy do poszczególnych
Świadków. GB 61, Marka 9:38-42)
Czy
możesz zwracać się do Chrystusa jako swojego Pośrednika?
(Ich odpowiedzią jest "nie" dla 99.7 % Świadków. GB 169)
Czy
organizacja głosiła proroctwa, które się nie ziściły?
(Powt.
Prawa 18:20-22. GB 62-82, 97-106)
Czy
twoje doktryny uległy jakimś znaczącym zmianom przez lata jakie
jesteś w organizacji?
(Ujawnia to nienatchnione źródło ich doktryn, jak również ich
wysiłki, by pogodzić ze sobą niekonsekwencje. GB 172)
Jak długo istnieje ta religia? Czy to można udokumentować
historycznie?
("Według Biblii rodowód świadków na rzecz Jehowy ciągnie się od
wiernego Abla" - Prowadzenie rozmów, s.344. Próbują oni w ten
sposób - i faktycznie to robią - ukazać, jakoby żydowscy
patriarchowie i apostołowie wierzyli w to samo co oni, co jednak
jest fałszem z punktu widzenia historii. Co więcej, nie są oni w
stanie wskazać żadnej grupy ani osoby, która na przestrzeni
ostatnich 2000 lat była "prawdziwie" chrześcijańska, co najmniej
do pojawienia się Russella. Typowo sekciarskie rozumowanie. GB 48)
Czy
twoja religia coś sprzedaje, by się utrzymać?
(2
Kor. 2:17. Chociaż Strażnica w wielu bogatych krajach zaprzecza,
iż sprzedaje swoją literaturę, to sprawozdania finansowe ukazują,
że 67% ich dochodów pochodzi z produkcji i prowadzonej od drzwi do
drzwi sprzedaży literatury. Pod tym względem ich wypowiedzi są
nieuczciwe. GB 121-128)
Świadek może nawet nie pozwolić ci na przebrnięcie przez kilka z
tych pytań, gdyż pytania te są zupełnie skuteczne w przekonaniu
Świadka co do niekonsekwencji i sekciarskich odniesień. Jednak
pomimo tego albo zasiejesz w nim nasienie wątpliwości, które zmusi
ich do dalszego zastanawiania się nad tym, co powiedziałeś, a w
przyszłości do zbadania tego, albo będzie się ze strachu salwował
ucieczką, nie pozwalając swojemu umysłowi otworzyć się po raz
kolejny na takie pytania.
Ktoś, kto dojdzie do mistrzostwa w zadawaniu takich pytań nie
będzie musiał nawet wdawać się w dyskusje odnośnie innych
fragmentów Pisma, poza tymi, które są zamieszczone powyżej. Jeśli
Świadek dopuszcza możliwość uwierzenia w powyższe, po prostu wskaż
mu, że są to oznaki wielu religijnych sekt. Podkreśl, że prawdziwe
chrześcijaństwo:
*
Nie powinno obawiać się jakiegokolwiek sprawdzania ani krytyki
i nie ma potrzeby zakazywania czytania o żadnych faktycznych
informacjach.
*
Powinno interpretować Biblię posługując się zdrowymi, naukowymi
metodami obejmującymi badanie kontekstu, języka i historii.
*
Nie potrzebuje żadnej innej książki oprócz Biblii (2 Tym 3:16),
ani żadnego specjalnego człowieka czy grupy ludzi, potrzebnych do
tego by ją interpretować, gdyż 1 Jana 2:27 mówi, że Duch Święty
nauczy nas wszystkich rzeczy.
*
Chrześcijaństwo istniało przez 2000 lat i możemy natrafić na jego
ślad przez wszystkie wieki, aż od początku.
*
Kościół ma być wspierany przez zbiórki pieniężne i dary, a
kaznodzieje mają prawo korzystać z jego wsparcia. (1 Tym. 5:17,18;
1 Kor. 9:14; 16:2)
*
Prawdziwe chrześcijaństwo ma jako swojego Pośrednika Chrystusa -
dla WSZYSTKICH.
*
Jezus ostrzega nas przed tymi, który ustanawiają się prorokami, a
jednak ich proroctwa się nie spełniają.
*
Wszyscy chrześcijanie mają dostęp do tych samych prawd.
*
Prawda nie boi się błędu, ani diabła. Tylko diabeł ucieka od
prawdy.
I na koniec pamiętaj: zamknięty umysł Świadka nie może zostać
otworzony tylko dzięki osobie postronnej. Musi on ze swojej strony
okazać gotowość do prowadzenia rozmowy, zadawania pytań,
uzgadniania wspólnych zasad. W przeciwnym razie tracisz swój czas.
Osoba uparta i sarkastyczna powinna być pozostawiona do bardziej
sprzyjającego czasu, żebyś ani ty ani Pan nie został zawstydzony
swoim brakiem wyczucia (Mat. 7:6). Przede wszystkim módl się o
pokorne serce i właściwe okoliczności, w których mógłbyś coś
powiedzieć.
Słowo wypowiedziane we właściwym czasie jest jak złote jabłka w
srebrnych ornamentach. Złotym kolczykiem i ozdobą ze specjalnego
złota jest dla słuchającego ucha mądry człowiek, który upomina.
Przysłów 25:11,12
Przypis:
1.
Wobec osoby rozpaczliwie szukającej potwierdzenia wzmocnienia
swojej wiary w organizację nie można zastosować prawie żadnych
argumentów, bez względu na ich ważność albo logikę. Najbardziej
skuteczną książką tak dla mniej lub bardziej wytrawnego czytelnika
poszukującego tego jest wydane przez Strażnicę Prowadzenie
rozmów na podstawie Pism. Na jej podstawie Świadek może
usprawiedliwiać fałszywe proroctwa, zmiany poglądów,
przeinterpretowanie fragmentów Biblii, i będzie się tego surowo
trzymał, chociaż większość z tych wszystkich sytuacji sprowadza
się do głupiego i niekonsekwentnego rozumowania. Stanowi to
ostateczny "dowód" dla Świadka, który rozpaczliwie szuka
potwierdzenia swoich wierzeń. Na przykład zobacz w Prowadzeniu
rozmów na stronach 103-108, jak Strażnica "przekonuje", że nie są
oni fałszywymi prorokami. Argumentują tam ,że niektórzy czasami na
podstawie Biblii "żywią błędne oczekiwania", ale to nie czyni z
nich fałszywych proroków. Ale jest coś, o czym oczywiście
zapomnieli tam wspomnieć, mianowicie że "żywienie błędnych
oczekiwań" nie jest prorokowaniem!
Opublikowano na Brooklyn Sp.B.O. grudzień 2004
